Szyki piesze
Szyk pieszy jest to sposób rozstawienia żołnierzy w czasie marszu i postoju. Ma on na celu takie rozstawienie żołnierzy aby umożliwić i maksymalnie ułatwić dowodzenie oraz osiągnięcie jak najdogodniejszej pozycji żołnierzy na wypadek kontaktu ogniowego z przeciwnikiem. Dobór odpowiedniego szyku zależy między innymi od: sytuacji taktycznej, terenu, pory dnia, liczebności patrolu, prawdopodobieństwa pojawienia się przeciwnika.
Do podstawowych szyków pieszych należą:
1. Rząd,
2. Kolumna,
3. Szachownica,
4. Linia.
5. Włócznia
6. Diament
7. Linie kontorli
Rząd – szyk pieszy stosowany w czasie pokonywania trudnego, gęsto zalesionego terenu uniemożliwiającego rozejście się na boki. W czasie marszu wąskimi ścieżkami, w górach i w warunkach ograniczonej. Ułatwia dowodzenie i kontrolę nad grupą, wrażliwy na ogień z przodu ( tylko jeden żołnierz może prowadzić ogień), natomiast efektywny w czasie kontaktu ogniowego z prawej lub lewej strony. Preferowana w grupach do 6 osób, w większych nadmiernie rozciąga grupę co utrudnia dowodzenie. Zazwyczaj dwie pierwsze osoby to szperacz i starszy szperacz.
Kolumna – Stosowana najczęściej w czasie marszu szerszymi drogami w grupach powyżej 6 osób. Ogranicza rozciągnięcie się większych liczebnie grup, tak jak to bywa w przypadku szyków rząd i szachownica. Szyk wrażliwy na kontakt od frontu ( tylko 2 pierwszych żołnierzy prowadzi ogień ), efektywna w czasie kontaktu z prawej lub lewej strony. Ułatwia dowodzenie, dobrze uwidacznia podział na pary.
Szachownica – Kolejny szyk stosowany w czasie marszu po drogach. Wrażliwy na ogień w przodu, efektywny w czasie kontaktu ogniowego z prawej lub lewej strony ( w przeciwieństwie do kolumny cały stan osobowy może prowadzić ogień na prawą lub lewą stronę )
Linia – Szyk stosowany w czasie natarcia lub zrywania kontaktu ogniowego w celu maksymalizacji siły ognia. W czasie marszu trudny do kontroli i dowodzenia.
Włócznia – szyk stosowany w czasie pokonywania otwartego lub słabo zalesionego terenu. W czasie natarcia, i wejścia w obszar niebezpieczny. Umożliwia prowadzenie ognia na wprost ( cały skład ) oraz efektywne prowadzenie ognia na skos i na boki ( połowa składu ). Może być punktem wyjścia do lini.
Diament – Szyk stosowany w czasie postoju ( określany wtedy jako „ubezpieczenie okrężne” ) i marszu po otwartym lub średnio zalesionym terenie. W przypadku gdy spodziewamy się kontaktu ogniowego z każdej strony. Umożliwia prowadzenie ognia we wszystkich kierunkach. Stosunkowo łatwy do kontroli przez dowódcę który zazwyczaj będzie się znajdował w środku szyku. Trudny do utrzymania w czasie szybkiego marszu lub w trudnym pofałdowanym terenie.
W takim przypadku członkowie patrolu poświęcają dużo uwagi na utrzymanie szyku a tym samym mniej na obserwację terenu i wyszukiwanie niebezpieczeństw.
Linie kontroli – szyk pieszy bardzo przydatny w większych liczebnie patrolach, z podziałem na 3 sekcje, lub 3 niewielkie drużyny. Zazwyczaj stosowany w czasie marszu poza drogami. Umożliwia rozejście się na boki ( co zwiększa siłę ognia w przypadku kontaktu ogniowego z przodu ) przy jednoczesnym utrzymaniem dobrej kontroli nad grupami. Wyraźnie akcentuje podział na sekcje co ułatwia dowodzenie. Najlepiej stosować w grupach powyżej 9 osób, z podziałem na 3 sekcje ( wariant nr 3 ). W takim przypadku dowódca znajduje się w środku, przed nim dwóch szperaczy toruje drogę. Razem tworzą pierwszą sekcję. Dowódcy drugiej i trzeciej sekcji idą po jego prawej i lewej stronie tworząc z nim linie. Pozostali członkowie ich sekcji poruszają się za nimi jeden za drugim tworząc rzędy.
Strzała – odmiana włóczni, z wysuniętą przed szyk parą szperaczy. W takim układzie dowódca znajduje się w środku szyku, jest jednocześnie kierunkowym i do niego dostosowują się pozostali członkowie patrolu. Szperacz i starszy szperacz torują drogę i stanową osłonę dla dowódcy w czasie prowadzenia korespondencji radiowej lub czytania mapy.
Strzała „B” – kolejny wariant Włóczni, będący właściwie połączeniem rzędu i włóczni ( wariant nr 1 i 2 ). Większość członków patrolu idzie jeden za drugim w szyku rząd który jest najefektywniejszy w czasie długiego marszu gdzie istotne jest zachowanie szybkiego tempa. Jednocześnie sekcja szperaczy ( dwóch szperaczy i jeden starszy szperacz ) idąca na początku tworzy włócznię co jest najlepszym szykiem na wypadek pojawienia się przeciwnika. Odpowiedni do zastosowania zarówno w czasie marszu na azymut, jak i patrolu po drodze. W ostatnim przypadku starszy szperacz porusza się droga a szperacze poboczem lub lasem sprawdzając teren po bokach drogi. Daje to pozostałym maszerującym pewne poczucie bezpieczeństwa.
OPRACOWAŁ - st. strz. ZS Paweł Łuczków
JS 1373 KOSZALIN